De Industriële Gemiddelde Geschiedenis van Dow Jones

Charles Dow en de Verwezenlijking van de Gemiddelden

Noch was de financier noch de makelaar Charles Dow een journalist. De voorraad neemt van hij bedacht verstrekt een venster voor buitenstaanders het gemiddelde om de markt te bekijken; Types van Wall Street waren welkom om het te gebruiken, maar zij waren niet zijn belangrijkste zorg.

Toen Dow aan Wall Street kwam, was de investeringsmarkt van keus banden. De investeerders hielden van effecten die door echte machines, fabrieken en andere harde activa werden gesteund. Zij voelden gerustgesteld door de voorspelbaarheid van inkomen die aangeboden plakken, evenals de specifieke data van rijpheid wanneer hun principe zijn teruggekeerd. De effectenbeurs, door contrast, behandelde in „aandelen van eigendom '' die geen specifieke eis op om het even wat een bezeten bedrijf hadden.

De mensen op Wall Street vonden het moeilijk om het dagelijkse allegaartje van omhoog-a-kwart en beneden-een-achtste te analyseren of of de voorraden over het algemeen toenamen, zelfs vielen of bleven. Charles Dow bedacht zijn voorraadgemiddelde om van deze verwarring steek te houden. Hij begon in 1884 met 11 voorraden, de meesten van hen spoorwegen. De spoorwegen waren op dat ogenblik onder de grootste en stevigste bedrijven in Amerika, dat is waarom zij het eerste gemiddelde van Dow overheersten. Weinig voorraden van industriële bedrijven werden openbaar verhandeld, en die werden beschouwd als hoogst speculatief.

Wissel Dow Jones via CFD met Markten IG uit

Zijn volledig vrij bij Markten IG om een rekening te openen en blik te hebben rond, en daar is geen verplichting om om het even welk geld te deponeren of een handel te plaatsen. De online registratie neemt slechts notulen en u kunt een blik bij hun levende prijzen en document handel nemen uw strategie. Klik hier om te registreren.

Blijf lezen

Op 26 Mei, 1896, introduceerde hij het industriële gemiddelde. In Oktober van dat jaar, wierp het originele gemiddelde van Dow laatste van zijn niet-spoorwegvoorraden af en werd het gemiddelde van de 20 voorraadspoorweg. Om deze lijn van geschiedenis te voltooien, deed het nutgemiddelde zich in 1929 voor -- meer dan een kwart-eeuw na de dood van Dow op leeftijd 51 in 1902 -- en het spoorweggemiddelde werd anders genoemd het vervoersgemiddelde in 1970.

Tegenwoordig, natuurlijk, is er overvloed van indicatoren om investeerders te vertellen wat de effectenbeurs doet. Maar de meeste mensen baseren zich op het Industriële Gemiddelde van Dow Jones. Het industriële Gemiddelde van Dow Jones is in sync met andere belangrijke marktbarometers. Dat is waar ondanks het verschil in berekeningsmethodes; Dow is ongewogen terwijl bijna al ander indexengewicht hun voorraden door marktkapitalisatie, die uitstaande de aandelen van prijstijden is. Het is ook waar ondanks minder aantal voorraden in Dow.

De duurzaamheid van Dow, is in de selectie van bedrijven die omhoog het industriële gemiddelde maken. Hoewel er occasionele kritiek op deze assemblage, collectief is, vertegenwoordigen de 30 industriële voorraden Dow elke belangrijke sector in de effectenbeurs (behalve vervoer en nut), en zij antwoorden aan elke belangrijke factor in de economie.

Er zijn niet om het even wat om kwesties Nasdaq aan de industriële of nutgemiddelden te verhinderen worden toegevoegd. De traditie van het gebruiken van de Grote voorraden van de Raad stamde uit de bedoeling van Charles Dow's van het gebruiken van slechts de „meest respectabele“ voorraden in zijn gemiddelden. In tijd, werden die keuzen de „prima“ bedrijven van Amerika, en onveranderlijk werden zij vermeld op de Beurs van New York. Dat is niet meer waar, zoals verscheidene „prima“ bedrijven om op Nasdaq verkiezen handel te drijven.